وفي ابنة رسول الله «صلي الله عليه وآله وسلم» لي أسوة حسنة( حضرت حجت u در باره حضرت زهرا )سلام الله عليها( مي فرمايد: دختر رسول الله سرمشق وأسوه نيكوئي برايم مي باشد.[1] اولين مدافع ولايت وامامـت حضـرت زهـرا «سلام الله عليها» مي فرمايد: «… فوالله لا أسكت ليلاً ولا نهارً أو الحق بأبي رسول الله «صلي الله عليه وآله وسلم». يعني: قسم به خداي متعال كه شب وروز از گريه ودفاع از حق وافشاي سردمداران ظلم وجور ساكت ننشينم تا به پدرم رسول الله «صلي الله عليه وآله وسلم» ملحق شوم. آن زماني كه حضرت به رغم اندوه فقدان پدري هم چون خاتم الرسل، بر مظلوميت همسر ومصائب وارده گريه مي كردند وبراي دفاع از اسلام وابراز حقانيت امام مفترض الطاعة امير المؤمنين u اين جملات را بيان فرمودند، حكومت وحكومتيان بسيار سخت به وحشت افتاده بيم آن را داشتند كه با ادامه اين حركت مردمي عليه آنها شورش بنمايند آنان با لطايف وحيل از حضرت خواستند يا از گريه ها در دل شب، دست بر دارند يا در روز عزاداري وگريه نكنند. حضرت زهرا )سلام الله عليها( در پاسخ فرمودند:«ما أقل مكثي بينهم وما أقرب من بين أظهرهم فوالله لا أسكت ليلاً ولا نهاراً أو الحق بأبي رسول الله» چه كوتاه است ماندنم، وچه نزديك است رفتنم از ميان آنها، سوگند به خداي متعال شب وروز از گريه ودفاع از حق وافشاي سردمداران جور وطغيان ساكت ننشينم تا به پدرم رسول الله ملحق شوم. چرا؟ چون، هنوز أولين قطرات اشك ديده در فقدان عزيزاش بر زمين آرام نگرفته وخشك نشده بود كه از غصب خلافت كه حق مسلم الهي همسر مظلومش بود خبر آوردند وغمي بزرگ برغم فقدان جانكاه پدر افزوده شد. اينجا بود كه اسلام وامامت را ياوري هم چون فاطمه «سلام الله عليها» لازم بود، اينجا بود كه مي بايست دلاوري چون زهراي مرضيه قد علم كند ودر پناه خانه وحي مقابل تمامي قداره كشان جاهليت ايستاده سخنراني كند ودر مقابل آماج فشارهاي جسمي وروحي پايداري نمايد، چون سكوت همسر مظلوم خود را نظاره فرمود، چون خواسته ودستور پدر به شويش، مهر سكوت بر لب هاي امام خود ديد، وچون دست هاي شير خدا را با ريسمان وصيت به صبر بسته ديد، دانست كه اكنون زمان جنگ وشمشير نيست. حال كه امير المؤمنين مأمور به سكوت است ودنياي اسلام را سكوتي مرگبارتر فرا گرفته. حال كه علي چون خورشيدي در پس ابرابها مانده در برابر دنياي جهل وتاريكي بي ياور گشته در گوشه خانه زانوي غم وصبر در بغل گرفته است وهمانند جنين در رحم مادر قرار گرفته است.[2] من كه مأمور به سكوت نيستم، بايد از امام وامامت وحريم ولايت دفاع كنم. پس لب به سخن گشود، چنان با شمشير بران كلام خويش را بر فرق وتارك كفر ونفاق فرود آورد وآن را دو نيم كرد كه تا قيام قيامت ننگ بيكران ورسوائي غصب خلافت بر پيشاني آن دژخيمان نقش بسته است. حال براي محقق ساختن اين هدف چه زجرها وچه ظلم هائي كه آن ريحانه رسول خدا متحمل نگشت، تا جائي كه بي بي دو عالم هر بامداد به دورترين نقطه بقيع مي رفت ودر مصائب وارده ودر اعتراض به سياست هاي ظالمانه حكام وغاصبان، در محلي به نام بيت الأحزان (كه توسط امير مؤمنان u به عنوان سايباني ساخته شده بود) ماتم گرفته، مي گريست وبه عزاداري مي پرداختند، ولي با تأسف وناباوري همان حكام وغاصبان خلافت آن درخت را قطع وسايبان را ويران كردند. آري درخت سايبان را از بن كندند تا اجر رسالت پيامبر (كه خدا دستور آن را در آيات قرآني صادر نموده بود) را اين گونه پاسخ گويند! زمانيكه حضرت زهرا «سلام الله عليها» در بستر بيماري بسر مي برد عده اي از همان بي خبران وجاهلان، به عيادت حضرتش آمدند و حضرت حتي در اين ديدارها ودر واپسين لحظات عمر شريفشان به دفاع از امام زمان خود امير المؤمنين u مي پردازند. به فرازي از آن سخنان اندوه بار حضرت اشاره مي كنيم: ... چه زشت وپست است شمشيرهاي كند وشكسته ونيزه هاي ناتوان، ومردان سست اراده وبد منظر ... أف بر شمشير هائي كه در دفاع از حق كند وشكسته است وگردن گردن كشان را از پيكره نفاق قطع نمي كند!أف بر نيزه هائي كه در حمله به دشمن ظالم سست وناتوان مي گردد وپيكر كفر را پاره نمي كند. أف بر مردان مست كه غاصب مكار را بر جايگاه وحي مي بينند واعتراض نمي كنند! در پي ظلم هاي وارده بر حضرت زهرا «سلام الله عليها» وتأثير كلمات وخطبه هاي آتشين آن حضرت بر عموم مردم، ابوبكر وعمر براي كاهش فشارهاي اجتماعي وسياسي بر حكومت وبه تظاهر براي دلجوئي وجبران ظلم هايشان به عيادت (با هدف سياسي) آن بانوي دو عالم رفتند. چون در كنار بستر حضرتش نشستند، ايشان روي سيلي خورده اش را از آنها به طرف ديوار برمي گرداند. چون سلام كردند جواب نشنيدند، پس حضرت فرمود: شما را به خدا قسم آيا نشنيده ايد كه پيامبر«صلي الله عليه وآله وسلم»فرمودند: رضايت فاطمه رضايت من وغضب فاطمه غضب من است وهر كس دخترم فاطمه را دوست بدارد مرا دوست داشته وآن كس كه فاطمه را راضي كند مرا راضي نموده وآن كس كه موجب خشم وغضب فاطمه شود مرا غضبناك كرده؟[3] هر دو گفتند: آري اين سخن را از پيامبر شنيده ايم. اينجا بود كه دخت نبي ضربه مهلكي بر تارك حكومت آنان فرود آورد وفرمود: خدا وملائكه خدا را شاهد مي گيرم كه شما مرا غضبناك كرده وآزرديد، من از شما راضي نخواهم شد وچون پيامبر را ملاقات كنم شكايت ظلم وجنايت هاي شما را به پدرم رسول الله خواهم نمود. سپس خطاب به أبوبكر كه حالتي ناباورانه به خود گرفته بود فرمود: «والله لأدعون عليك بعد كل صلاة أصليها».[4] به خدا قسم بعد از هر نماز به درگاه پروردگار بر تو نفرين مي كنم.[5]

[1] - بحار الانوار ج 53 ص 180. [2] - همان طوري كه حضرت زهرا)سلام الله عليها( مي فرمايد:‌ ديدم علي ابن أبي طالب را در گوشه ايي از حياط نشسته، خطاب كردم «يابن أبي طالب اشتملت شيمة الجنين» يعني: فرزند أبو طالب همانند جنين در رحم مادر، زانو بغل گرفته ايي. [3] - جلد 7 الغدير ص 235/ طبع 2. [4] - جلد 7 الغدير ص 231/ 235 طبع 2. [5] - الإمامة والسياسة ابن قتيبة ص 12 چاپ قاهره. بحار الأنوار ج 28 ص 357.