"غض بصر" به معنای چشم بستن نیست بلکه به معنای فروانداختن پلک چشم است. اگر انسان مقابل شخص بزرگ با عظمت و هیبتی بایستد، از یک سو حالت شرم و حیای او از دیگر سو جلالت و ابهت آن شخص مقابل، مانع از این می شود که او خیره به آن شخص بزرگ باسطوت نگاه کند بلکه سر خود را به سمت پایین کتمایل می سازد و پلک های دیدگانش را فرو می خواباند.

در قرآن نیز آمده است:

(قل للمومنین یغصوا من ابصارهم...و قل للمومنات یغضضن من ابصارهن...)؛{3}

بگو به مردان با ایمان، نسبت به زنان نامحرم و بگو به زنان با ایمان، نسبت به مردان نامحرم، غض بصر کنند...

یعنی پلک های دیدگان خود را فرو خوابانند و آزادانه به چهره ی یکدیگر نگاه نکنند. در گذرگاه ها که مردان و زنان در رفت و آمدند، اگر موظف به بستن چشم ها باشیم که به چاله و چاه می افتیم ! پس مقصود بستن چشم نیست، بلکه فرو خواباندن و پایین انداختن آن منظور است. در روز قیامت نیز به هنگام ورود حضرت فاطمه ی زهرا علیها السلام به صحنه ی محشر ندا می رسد چشم های خود را فرو بیفکنید و خیره به آن خورشید فروزان نگاه نکنید:

(...یکاد سنا برقه یذهب باالابصار)؛

...درخشش برقش چشم ها را کور می کند.

حجاب حضرت زهرا علیها السلام مظهر حجاب حق تعالی

حاصل آنکه حضرت صدیقه علیها السلام در میان تمام معصومین علیهم السلام این امتیاز خاص را دارد که نسبت به تمام عالمیان در حجاب است، یعنی حقیقت

نوریه اش تکوینا از همه کس مستور است و لذا حجاب او مظهر حجاب حضرت باری تعالی-جل و علا- است. همانگونه که کنه ذات اقدس حق از همه کس پنهان است، حقیقت حضرت زهرا علیها السلام نیز به اذن و تقدیر خدا از همه کس جز سیزده معصوم از پدر و شوهر و فرزندانش پنهان است و چه زیبا سروده است مرحوم آیت الله العظمی شیخ محمد حسین غروی(رضوان الله علیه) که از اعاظم علما و اساتید

حوزه ی علمیه نجف بوده است:

حجابها مثل حجاب الباری                    بارقه تذهب بالابصار

حجاب حضرت زهرا همچون حجاب حضرت حق است. نور تابانی است که نور چشم ها را می برد.

بل هی نور عالم الانوار                      و مطلع الشموس و الاقمار

حضرت زهرا نوری است که همه ی انوار، از او منشعب شده اند. اوست که همه ی خورشید ها و ماه ها از افق وجور او طالع گشته اند.

-----------------------------------------------